Μπορεί ο ένας να έφτιαξε ένα αλληγορικό αριστούργημα απλώς (;) μ’ ένα τοπίο και δύο ηθοποιούς και ο άλλος να σατίρισε μια αρτηριοσκληρωτική παθογένεια ενός θιάσου ποικιλιών, αλλά τόσο η ταινία της εβδομάδας όσο κι εκείνη του Γκορίτσα πάνε πολύ πιο βαθιά στους όποιους εθνικούς προβληματισμούς απ’ ότι τα σύγχρονα νεοελληνικά κινηματογραφικά πυροτεχνήματα. Δείτε τις…
Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
«Πώς τέλειωσε αυτό το καλοκαίρι»
(«Kak Ya Provyol Etim Letom»)
Σκηνοθεσία: Αλεξέι Ποπογκρέμπσκι
Παίζουν: Γκριγκόρι Ντομπρίγκιν, Σεργκέι Πουσκεπάλις
Σ’ ένα εγκαταλειμμένο ρωσικό νησί της Αρκτικής δυο άνδρες δουλεύουν σ’ ένα μικρό μετεωρολογικό σταθμό. Ο ένας πολύπειρος κι ο άλλος εντελώς νέος, με διαφορές πολλές, αλλά και με μερικές νέες, που προκύπτουν αναπάντεχα…
Το Φεβρουάριο του 2010, στο Φεστιβάλ του Βερολίνου, ήρθαμε για πρώτη φορά αντιμέτωποι με μια ταινία που μας θύμισε τον τρόπο με τον οποίο είναι καμωμένα τα ρωσικά αριστουργήματα: φιλμική οικονομία, αξιοποίηση του σκηνικού, ερμηνείες που έρχονται κατευθείαν από τη μεγάλη ρωσική παράδοση και μια σκέψη βαθιά, από τη μια τρυφερή σαν βελούδο και από την άλλη κοφτερή σαν λεπίδι. Και κυρίως, μια σκέψη που πάει πολύ μακρύτερα από το θρίλερ της αναμέτρησης δύο ανδρών, αγγίζει την ανθρώπινη ψυχοσύνθεση, συνδιαλλέγεται με το τραχύ και σιωπηλό τοπίο και στο τέλος απλώνεται ως μια γερή αλληγορία για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον μιας χώρας που σημαίνει πολλά περισσότερα απ’ όσα τα σύνορά της ορίζουν.
Πριν φτάσει κανείς εκεί, όμως, στέκεται ενεός με την κινηματογράφηση ενός σκηνοθέτη που δεν ακκίζεται με την τέχνη του, αλλά τη χρησιμοποιεί για να πει αυτό που τον καίει. Το αρκτικό τοπίο, επιβλητικό, μοναχικό και μοναδικό, κυριαρχεί στα πλάνα-ζωγραφιές και φυσικά επιβάλλεται στις κινήσεις και τις συμπεριφορές των δύο ηρώων. Θα είναι αυτό που θα καθορίσει και την εξέλιξη της ιστορίας κι αυτό που θα αλλάξει και τη ροή.
Παραδίπλα, η Ρωσία του χτες (ο μεγάλος άνδρας) με μνήμες από τη σοβιετική εποχή, κουρασμένη και αποκαμωμένη, μακριά από την οικογένεια, αλλά με μοναδική ελπίδα τη ζεστασιά της. Μια Ρωσία που δεν μπορεί να καταλάβει τη νέα γενιά (ο νεαρός άνδρας), τον ατομικισμό της, την επιπολαιότητά της, την περιφρόνησή της απέναντι στο καθήκον. Σε διαρκή πόλεμο οι δυο άνδρες, υπόκωφο στη συνέχεια, με ένταση αργότερα και με έκρηξη στο τέλος, αλλά είναι ο νέος που είναι φοβισμένος, σχεδόν απελπισμένος στην ιδέα ότι πρέπει να αντιμετωπίσει την αλήθεια.
Κάθε πλάνο, κάθε σκηνή, καθένα βλέμμα και καθεμία κίνηση μπορεί να σας βάλει σε σκέψεις και αναζητήσεις. Ενα αριστούργημα απ’ αυτά που σπάνια πια μας δίνει το σύγχρονο σινεμά, τώρα που ο συναισθηματισμός κάνει παιχνίδι…
«Απ’ τα κόκαλα βγαλμένα»
Σκηνοθεσία: Σωτήρης Γκορίτσας
Παίζουν: Αργύρης Ξάφης, Δημήτρης Ημελλος, Βαγγέλης Μουρίκης, Μπέσσυ Μάλφα, Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, Στέλιος Μάινας, Αννα Κουτσαφτίκη
Ενας ειδικευόμενος ορθοπεδικός ξεκινάει την καριέρα του σ’ ένα δημόσιο νοσοκομείο κι έρχεται αντιμέτωπος με την τρέλα του Εθνικού Συστήματος Υγείας…
Ο Γκορίτσας πήρε το βιβλίο του (και γιατρού) Γιώργου Δενδρινού με πραγματικές ιστορίες από την τρέλα και την παθογένεια του ΕΣΥ κι έφτιαξε μια σάτιρα με γερά υλικά. Με άξονα τις προσπάθειες του φιλότιμου κι έντιμου (αλλά, χάρη στο έξυπνο και γερά δουλεμένο σενάριο, όχι αφελή) νεαρού γιατρού να ασκήσει το λειτούργημά του σ’ ένα περιβάλλον όπου όλοι κάνουν μπίζνες, παραθέτει σειρά από περιστατικά και καταστάσεις που σ’ εμάς μπορεί μεν να φαίνονται οικείες, αλλά σ’ έναν ανυποψίαστο θεατή θα του σήκωνε τις τρίχες.
Το γέλιο που βγαίνει από την εξαιρετική δουλειά του Γκορίτσα είναι πικρό, μιας και αφορά τη μεγάλη μας εθνική πληγή, αλλά είναι και λυτρωτικό, αφού συμφωνούμε τουλάχιστον για το απαράδεκτο της υπόθεσης. Αμείλικτος με όσους πρέπει, αλλά και με συμπάθεια για τους μικροαπατεώνες, ο Γκορίτσας στο τέλος δε χαρίζεται σε κανέναν, χωρίς όμως να στέκεται σε δικαστικό ύφος. Σάτιρα κάνει, κωμωδία, και δείχνει έναν ενδιαφέροντα δρόμο για το λεγόμενο νέο εμπορικό σινεμά, αρκετά μακριά από τις μπαλαφάρες και τα εκτρώματα κακής τηλεοπτικής αισθητικής…
«Wasted Youth»
Σκηνοθεσία: Αργύρης Παπαδημητρόπουλος, Γιαν Φόγκελ
Παίζουν: Χάρης Μάρκου, Ιερώνυμος Καλετσάνος, Αρτούρ Κιβιλιόφ, Τζέισον Γουάστορ, Μαρία Σκουλά, Σύλλας Τζουμέρκας
Ενας έφηβος γυρίζει στην Αθήνα του καύσωνα με το σκέιτμπορντ του κι ένας μεσήλικας προσπαθεί να τα βγάλει πέρα με μια δουλειά που απεχθάνεται…
Χαλαρά συνδεδεμένη με τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, αλλά σε πολύ στενή σχέση μ’ ένα σινεμά που βράζει, το «Wasted Youth» είναι η καταγραφή μιας πραγματικότητας που περιβάλλει τη σημερινή Ελλάδα. Κοιτάζοντας απλώς την καθημερινότητα δυο ανθρώπων, χωρίς να κάνει τίποτα περισσότερο από το να κινηματογραφεί καθημερινές συνήθειες, ο σκηνοθέτης του έντιμου «Bank Bang» και ο Γερμανός συσκηνοθέτης του έφτιαξαν ένα φιλμ που σε παρασέρνει σαν δίνη στο ρυθμό του και σε ακουμπάει με φυσιολογικό τρόπο πάνω στα αδιέξοδα δυο διαφορετικών γενιών. Είναι το σύγχρονο σχόλιο για μια ζωή που σπαταλιέται απλώς και μόνο με την ίδια την ύπαρξή της και για μια χώρα που εγκλωβίζει κάθε όνειρο. Με ρεαλιστικό, αλλά και υπόγειο κινηματογραφικό τρόπο, με τσαμπουκά, αλλά και με φαντασία…
«Απόλυτη ευφυΐα»
(«Limitless»)
Σκηνοθεσία: Νιλ Μπέργκερ
Παίζουν: Μπράντλεϊ Κούπερ, Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Αμπι Κόρνις, Ανα Φρίελ
Ενας ανέμπνευστος συγγραφέας παίρνει ένα χάπι που αλλάζει όλη του τη ζωή, κάνοντάς τον υπερευφυή και σύντομα πλούσιο. Την ίδια ώρα, θα έρθει αντιμέτωπος με προκλήσεις και κινδύνους…
Μια ταινία μ’ ένα έξυπνο εύρημα πόσο μακριά μπορεί να φτάσει; Εξαρτάται από τη διαχείρισή του, είναι φυσικά η απάντηση, αλλά μάλλον ο Νιλ Μπέργκερ το πήρε πολύ στα σοβαρά και προσπάθησε να πείσει ότι μπορεί κι αυτός να έχει ένα στιλ σαν του Ντάνι Μπόιλ: γρήγορα κατ, πολλά εφέ στην κάμερα, το κάτι σαν φλιπάρισμα που έχει καθιερώσει ο Βρετανός δημιουργός. Ολα αυτά για ένα χάπι που αλλάζει ζωές και φτιάχνει καριέρες. Από δίπλα, βέβαια, και οι απαραίτητες καταδιώξεις με τα μεγάλα συμφέροντα, με γκάνγκστερ, με οτιδήποτε βρεθεί εύκαιρο. Γρήγορα το ενδιαφέρον χάνεται (κάνουν ό,τι μπορούν γι’ αυτό και τα σεναριακά χάσματα) και οι σκηνές απλώς διαδέχονται η μία την άλλη με ευκολίες και με καθόλου πειστικό τρόπο. Μένει μονάχα μια αδιόρατη κριτική της ανθρώπινης απληστίας και των μέσων που χρησιμοποιούνται για καθόλου ευγενείς σκοπούς (ο Ντε Νίρο στο ρόλο ενός μεγιστάνα που ετοιμάζεται να κάνει τη μεγαλύτερη συγχώνευση της ιστορίας, εκμεταλλευόμενος τις δυνάμεις του χαπιού, δείχνει για άλλη μια φορά ότι δεν προσέχει πού παίζει). Μένει, όμως, και το μάλλον αντισυμβατικό φινάλε που σώζει πολλά, αλλά δεν τα απογειώνει…
«Σανγκάη. Η πόλη των κατασκόπων»
(«Shanghai»)
Σκηνοθεσία: Μίκαελ Χάφστρομ
Παίζουν: Τζον Κιούζακ, Γκονγκ Λι, Κεν Γουατανάμπε
Θέλοντας να ερευνήσει το φόνο του φίλου του, ένας Αμερικανός πράκτορας φτάνει στην υπό ιαπωνική κατοχή Σαγκάη μια εβδομάδα πριν από το βομβαρδισμό του Περλ Χάρμπορ και στο κατόπι ενός γκάνγκστερ και της όμορφης γυναίκας του που ερωτεύεται…
Σαν να βλέπεις ένα κατασκοπευτικό θρίλερ περασμένων δεκαετιών ή ακόμη καλύτερα σαν να βλέπεις την «Καζαμπλάνκα»! Ο Χάφστρομ δε δίστασε να αναπαραστήσει μια ολόκληρη εποχή με πειστικό τρόπο κι εννοούμε τα κλασικά χολιγουντιανά φιλμ. Η ταινία είναι μια αποθέωση εκείνου του στιλ κι εκείνης της ατμόσφαιρας, διαθέτει πολλές παράλληλες ιστορίες και ίντριγκα, ενώ μοιάζει να λειτουργεί τέλεια η χημεία ανάμεσα σε Λι και Κιούζακ διαμορφώνοντας ένα ιδανικό ζευγάρι. Απόλαυση παλιάς κοπής…
«Παγκόσμια εισβολή»
(«World Invasion: Battle Los Angeles»)
Σκηνοθεσία: Τζόναθαν Λίμπεσμαν
Παίζουν: Ααρον Εκχαρτ, Μισέλ Ροντρίγκεζ, Μπρίτζετ Μόναχαν
Εξωγήινοι επιτίθενται στη Γη, καταλαμβάνουν όλο τον πλανήτη και δίνουν την τελευταία μάχη στο Λος Αντζελες…
Μπορεί ένας ηρωικός πεζοναύτης να σώσει τον κόσμο; Αν πρόκειται για μια ακόμη μιλιταριστική προπαγάνδα του Χόλιγουντ, ασφαλώς και μπορεί! Φυσικά ό,τι μπορείτε να φανταστείτε αυτό ακριβώς συμβαίνει σ’ ένα φιλμ γεμάτο από εφέ, ένταση και επικό χαρακτήρα, ενώ η νέα μόδα στο στιλ κινηματογράφησης που θέλει η ταινία να μοιάζει και λίγο σε ντοκιμαντέρ είναι κι αυτή παρούσα. Απουσιάζει, βεβαίως, η καλλιτεχνική προοπτική, αλλά who the fuck cares?
«Yogi Bear 3D»
Σκηνοθεσία: Ερικ Μπρέβιγκ
Ο Γιόγκι είναι ο διαβόητος σαματατζής του Τζέλιστοουν Παρκ και ο Μπου Μπου ο πιστός φίλος και συνεργός του στα ατελείωτα πανούργα σχέδιά του για να αποσπάσει από τους επισκέπτες το φαγητό τους. Αυτήν τη φορά, όμως, ο Μπου Μπου και ο Γιόγκι πρόκειται να αντιμετωπίσουν κάτι πολύ χειρότερο απ’ ό,τι έχουν αντιμετωπίσει όλα αυτά τα χρόνια… Κι αυτό, γιατί πολύ απλά το Τζέλιστοουν Παρκ βγαίνει προς πώληση! Αντιμέτωπος με τη μεγαλύτερη πρόκληση της ζωής του, ο Γιόγκι πρέπει να αποδείξει ότι είναι πράγματι πιο έξυπνος από μια μέση αρκούδα και θα συνάψει μια ιερή συμμαχία με τον Ρέιντζερ Σμιθ, προκειμένου να αποτρέψουν το κλείσιμο του πάρκου.
πηγη:aggelioforos.gr





